Сутунҳои ҷудошавандаи рӯизаминӣ як роҳи ҳалли чандири амниятӣ мебошанд, ки барои таъмини назорати дастрасӣ ва муҳофизат тарҳрезӣ шудаанд. Ин сутунҳо ба рӯизаминӣ боэътимод насб карда шудаанд, ки имкон медиҳанд, ки онҳоро дар ҳолати зарурӣ ба осонӣ хориҷ ё аз нав насб кунанд. Онҳо тавозуни амният ва қулайиро пешниҳод мекунанд, ки онҳоро барои ҷойҳое, ки ҳам дастрасии назоратшаванда ва ҳам тозакунии гоҳ-гоҳро барои воситаҳои нақлиёт талаб мекунанд, беҳтарин мегардонад.
